Een leuke speuropdracht dit keer maar niet al te makkelijk. Want ga maar eens op zoek naar leuke 2.0 websites: dat is zoeken naar de bekende naald in de hooiberg. Maar ik heb er eentje gevonden!
BookMooch
Een super leuke site waar je gelezen boeken met anderen kan ruilen. Een soort bibliotheek maar dan anders ) Het gaat er bij deze site om dat je met het weggeven van boeken punten verdient om ook weer boeken te kunnen ontvangen. Helemaal gratis voor niets, alleen het opsturen van de boeken moet je vertalen. Wellicht is dit een model voor bibliotheken om boeken te laten circuleren onder abonnees? Of een nieuwe vorm voor bibtliotheken om boeken on-line uit te lenen?
Wat te doen met YouTube bij ProBiblio? Laten we ons eigen televisiekanaal maken!
Vanaf nu gaat geen ProBiblio medewerker meer de deur uit zonder een digitaal cameraatje of mobiel met camera om producten en diensten bij bibliotheken vast te leggen. Interview klanten en vraag ze naar hun mening (positief of negatief) en zet dit op onze eigen YouTube channel. Plaats hier ook de vodcasts die worden gemaakt van evenementen zoals de Biebwatch. En gebruik dit kanaal in je promotie naar klanten en naar buiten toe.
Ik vond het erg leuk om naar podcasts te speuren en kwam tot de ontdekking dat er een enorm groot aanbod is over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Ieder zichzelf respecterend specialist verspreidt zijn kennis niet meer alleen via artikelen maar ook via podcasting of vodcasting.
Tijdens deze oefening merkte ik dat ik hierdoor anders tegen podcasts aan ging kijken. Natuurlijk hebben bijna alle radioprogramma’s een podcast op het internet, maar bijvoorbeeld reviews van boeken, films, games etc. kan je ook prima inspreken in plaats van een artikel te schrijven. Hierdoor wordt een speurtocht naar informatie niet meer alleen beperkt tot zoeken naar tekst maar ook naar geluid en beeld om een antwoord op je vraag te krijgen.
Ook podcasting en vodcasting bewijzen maar weer dat het uiteindelijk draait om de informatie die je zoekt en niet het medium dat de informatie aanbiedt.
Ach ja, chatten……dat brengt herinneringen terug van een aantal jaren geleden. Als student was ik veel op msn te vinden om met medestudenten, vrienden en vriendinnen te praten. Over studiewerk of gewoon om lekker te kletsen over vanalles en niets.
Bij één van mijn vorige werkgevers heb ik ook op een professionele manier met chatten gewerkt. Bij de online database van Standard & Poor’s kan je bijvoorbeeld hun helpdesk benaderen door middel van een chatfunctionaliteit. Dit vond ik berenhandig omdat terwijl ik bezig was met het oplossen van een researchvraag direct hulp kan vragen aan een deskundige zonder eerst een telefoonnummer te moeten zoeken, te moeten bellen etc.
Daarnaast was het ook heel handig voor contact met collega’s in het buitenland die verspreidt zaten over de hele aardbol. In één oogopslag kon ik zien wie er op kantoor was en dus een vraag kon stellen. En doordat je af en toe even kon kletsen met collega’s in Londen, Sydney en New York maakte dat deze collega’s gevoelsmatig dichterbij waren, je elkaar beter leerde kennen en de samenwerking ook beter ging. Misschien is het minder persoonlijk via een computer maar het contact was sneller gelegd.
Toen we met 23 Dingen gingen starten heb ik een Google docs account aangemaakt met als doel het voortgangsdocument te kunnen raadplegen aan bij te houden hoe ver iedereen van mijn groepje is. En ik moet zeggen…dat is het enige wat ik er tot nog toe mee heb gedaan. Maar daar was ineens #13 en had ik nu eindelijk een excuses om eens rond te neuzen door deze tool.
Ik moet zeggen dat ik wel even goed moest kijken hoe de opbouw precies in elkaar steekt. Als je al jaren blindelings met Word werkt van good old Bill dan voelt het vreemd dat je ineens moet gaan zoeken naar tekstverwerker-functies die je normaal gesproken met je ogen dicht vindt. Even dus mijn gedachten op blanco gezet en me vervolgens verlekkerd aan alle mogelijkheden van documenten delen, publiceren naar internet en converteren naar pdf. Dat maakt de Office Miep in mij allemaal erg blij. Gauw Zoho ook maar een keertje uitproberen…
Vandaag ben ik de zandbak van de 23dingen wiki ingedoken, geïnspireerd door twee collega’s die vanmorgen vroeg al in de zandbak te vinden waren. Ze waren bezig om een eigen gemaakte tekst aan de wiki toe te voegen en dit nieuwe onderwerp aan het favorietenlijstje toe te voegen. Bij dit laatste zat de moeilijkheid en liep niet zoals de dames wilde.
Tussen mijn tenen was het toen nog zandvrij maar vrolijk sprong ik ook de zandbak in om ze te helpen. Wat klikken en proberen leek het alsof we het probleem hadden opgelost, maar nu ik zelf een zandtaartje heb gebakken (leuk hè zo’n metafoor ;o) blijkt het toch anders te gaan. Als je een nieuw favoriet-onderwerp toe wilt voegen moet je eerst de favoriet aanmaken en vervolgens je tekst schrijven en wij hadden het net andersom gedaan. Tja…dat wist ik toen nog niet. Dames, ik heb m’n emmertje en schepje klaar staan om jullie nu de goede kant op te helpen!
Op zo’n druilerige dag als vandaag is het altijd fijn om na te denken over warmere oorden dan ons koude kikkerlandje. #11 komt dus als geroepen om me verder te gaan verdiepen in wiki’s(stiekem dromend van het zonnige en warme Hawaii).
Ik heb de voorbeeldbibliotheekwiki’s van #11 bekeken en als eerste viel me de diversiteit op. Kennis delen, boeken bespreken of on-line bibliotheek catalogus. Alles is mogelijk!
De ‘Library Success’ wiki vind ik een heel leuke initiatief. Deel alle successen maar die je hebt behaald en laat anderen daar op reageren of doe zelf aanvullingen bij teksten van anderen. Op die manier hoef je niet zelf het wiel uit te vinden en kan je in contact komen met vakgenoten over de grenzen heen. Nadeel is wel dat niet direct zichtbaar is wie een tekst heeft geplaatst. Deze informatie is beschikbaar op de tab ‘discussion’ maar zou ik liever gelijk bij het bericht willen zien. Op die manier gaan we vanzelf aan kennismanagement doen!
Van de wiki ‘The Library Catalog’ ben ik erg onder de indruk. Hier zijn de volledige catalogi van vier bibliotheken beschikbaar gesteld op een manier die me aan Amazon doet denken (zal komen door de tumbnails van de boeken). Ik wist niet dat wiki’s ook hiervoor zijn te gebruiken! Zo zie je maar weer: the sky is the limit.
De Bookloverswiki deed me gelijk denken aan een initiatief die ik in de bibliotheek van Almere heb gezien. Hier kunnen bezoekers op een wikkel hun mening over een boek schrijven die om het boek wordt gedaan. Een leuk initatief dat je uit kan breiden naar een digitale versie, gegoten in een wiki. En als we dit dan gelijk koppelen aan de bibliotheekcatalogus dan zijn we wel heel erg 2.0 bezig…
del.icio.us is een tool waar ik al een tijd dankbaar gebruik van maak. Zeker toen ik van mijn vorige werkgever hier naar toe ging had ik niet het ‘probleem’ om al m’n bookmarks weer in een nieuwe internet browser te pompen. Gewoon del.icio.us openen…en klaar!
Een ander bijkomend voordeel is dat ik mijn bookmarks nu altijd tot mijn beschikking kan hebben vanaf elke computer. Hierdoor heb je niet meer de lastigheid dat je vanaf je computer thuis niet je werk-bookmarks kan benaderen of anders om.
Dit zijn eigenlijk alleen maar luiheids problemen want del.icio.us biedt meer dan dat. Namelijk het sociale aspect om je bookmarks te delen. Nou moet ik zeggen dat ik me daar niet zo mee bezig houd in del.icio.us. Ik zie het vooral als een handige tool om mijn eigen bookmarks te ordenen en overal te kunnen benaderen. Ik ga niet actief kijken wie dezelfde tag heeft gekozen en welke sites zij er aan hebben gehangen. Misschien leuk om een keer te doen, maar voorlopig is dat er nog niet van gekomen. (ja, ja, ik weet het: deze oefening is een mooie uitnodiging hiervoor ;o)
Toch heb ik bij mijn vorige werkgever wel op deze manier gewerkt. Omdat mijn collega’s toen over heel Europa verspreid zaten heb ik een del.icio.us account aangemaakt om bookmarks die we allemaal vaak gebruikte te bundelen in deze tool en gezamenlijk ook te verrijken. Ondertussen is het een aardige lijst geworden, maar we maakte er dankbaar gebruik van. Het enige nadeel was wel dat om één account te laten vullen door meerdere personen we het password moesten verspreiden of dat één iemand de pineut was om alle links toe te voegen. Uiteindelijk is gekozen voor het laatste om structuur te houden en wildgroei tegen te gaan. Ik was niet echt blij met deze keuze want raad eens wie dit kon gaan doen…
Deze dame zit al een tijdje tegen ding 9 aan te hikken want hoe krijg ik al mijn gedachtes over 2.0 toepassingen in een samenhangend verhaal? Zal ik een essay maken met helder geformuleerde toekomstvisie over bibliotheken in het 2.0 tijdperk? Of toch wat simpeler een bericht schrijven over alle 2.0 tools waar we de afgelopen periode met z’n allen op zijn gedoken? Of meer vertellen over mijn ervaringen als begeleider van groep 6? Waarschijnlijk wordt het een mix dus ik waag een poging…
Ik denk dat het zeer belangrijk is dat digitale toepassingen een tweede natuur voor ons bibliothecarissen gaat worden. Als je om je heen kijkt dan merk je dat onze manier van leven steeds meer digitaal wordt. Niet voor niets blijven de omzetten van webwinkels stijgen en voeren banken momenteel de discussie of ze nog wel papieren bankafschriften aan moeten bieden. Internet bankieren geeft tenslotte 24/7 toegang tot deze informatie.
Voor een deel gaan bibliotheken al mee in deze ontwikkelingen (hulde voor de bedenker van het on-line bibliotheekboeken verlengen: scheelt me aardig wat boetes ;o) maar het is naar mijn mening nog niet voldoende om werkelijk de stempel 2.0 te krijgen en de huidige dienstverlening digitaal te verrijken. Hierbij denk ik aan een persoonlijke e-mail attendering als het geleende materiaal dreigt te gaan verlopen (CRM systeem?), wiki’s of blog’s over bibliotheek (luister)boeken, video’s, muziek, games etc. voorzien van reviews van lezers, direct on-line chatten met een bibliothecaris als je een vraag hebt, gameavonden waar jong en oud samen spellen spelen, Bibliotheek TV op YouTube, via een game-interface toegang tot het bibliotheekaanbod waarbij je een eigen gemaakte avatar in kan stellen als bibliothecaris etc. etc. etc. Op deze manier bereik je niet alleen een jonger publiek voor wie dit al een tweede natuur is, maar ook de trouwe groep bibliotheekbezoekers kan een betere dienstverlening worden geboden die meer aansluit op onze huidige manier van informatie verzamelen en verwerken.
Om dit soort dingen werkelijk door te kunnen voeren in de bibliotheekwereld zal er bij ons bibliothecarissen een knop om moeten en 23 Dingen is daarvoor een fantastische aanzet. In het begin vond ik veel collega’s nogal afwachtend en skeptisch over de dingen die ze moesten doen, maar iedereen wordt er steeds handiger in en (heel belangrijk) krijgen er ook steeds meer lol in! Een vraag die nog wel blijft sluimeren is hoe kan dit alles ingezet worden in ons dagelijks werk en in onze branche. Dat is iets waar we zeker kritisch naar moeten kijken. Het moet geen oude wijn in nieuwe zakken worden of digitaal worden om het digitaal worden. Gelukkig hebben we nog een aantal dingen te gaan om web2.0 te overdenken en het steeds meer ‘under our skin’ te laten kruipen. Op die manier wordt het werkelijk een tweede natuur van ons waar we overtuigd de meerwaarde van in zien en steeds gemakkelijker de vertaling kunnen maken naar ons eigen werk en het aanbod in de bibliotheek.
Bij toeval ontdekte ik vorige week dat je ook anderen kunt authoriseren om op je website te schrijven. Dat leek me wel iets. Dus heb ik Babette gevraagd of ik ‘author’ bij haar zou kunnen worden. En zij vond dat zomaar goed. Vandaar dus deze posting van mij op het blog van haar. Wel leuk om eens te kijken wat dat weer voor mogelijkheden oplevert.